8 I. (To connect the members of sentences.)

I. (To connect the members of sentences.)

Ex: 1. (Subjects.) achchan’um’ amma’yum’ vannu.

2. (Predicates.) itu cholka’yum’ kéḷkka’yum’ cheytu (=this was said and heard).
3. (Objects.) aṭiyár kuṭiyáré’yum’ varutti (= he assembled the slaves and the freemen).

II. (To connect sentences.) inngum daṇḍam illa ennu avar pa-r̥ańńár̥é aṭiyan yátra’yum’ vazhanngi [=after (lit. by the way of) their saying: ‘here also there is no distress I (lit. your slave) obtained leave to depart’].

309. What other means of conjunction besides ‘um’ are there for joining sentences?

Sentences and sub-sentences are connected chiefly by the use of verbal forms which relate to both sentences.

310. What are the chief of these means of conjunction?

I. The adnounal participle of any verb may not only form the predicate to the nominative which governs it, but will serve also to connect the sub-sentence thus formed with the sentence of which the completion of the adnounal participle forms a part.

Ex: anujan cholliya vákkatu kéṭṭu (=he heard the word which his younger brother said); avan bhakshikkumpóḷ nášam

I. ഉ-ം. വാക്യപ്പങ്കുകളെ ചേൎക്കുക.

1. (ആഖ്യകൾ.) അച്ഛനും അംബയും വന്നു.
2. (ആഖ്യാതങ്ങൾ.) ഇതു ചൊൽക’യും’ കെൾക്ക’യും’ ചെയ്തു.
3. (കൎമ്മങ്ങൾ.) അടിയാർ കുടിയാരെ’യും’ വരുത്തി.

II. (പലവാക്യങ്ങളെ ചേൎക്കുക.) ഇങ്ങും ദണ്ഡം ഇല്ല എന്നു അവർ പറഞ്ഞാറെ അടിയൻ യാത്ര’യും’ വഴങ്ങി.

309. വാക്യങ്ങളെ ചേൎക്കെണ്ടതിന്നു ‘ഉം’ കൂടാതെ മറ്റു ചേൎപ്പാനുള്ള സാധനങ്ങൾ ഉണ്ടൊ?

രണ്ടു വാക്യങ്ങളെയും ഉപവാക്യങ്ങളെയും ചേൎക്കുന്നതിന്നായിട്ടു ആ വാക്യങ്ങൾക്കു രണ്ടിന്നും പറ്റുന്ന ഒരു ക്രിയയെ ഉപയോഗിക്കാം.

310. ചേൎപ്പാനുള്ള സാധനങ്ങളിൽ പ്രധാനസാധനങ്ങൾ ഏവ?

I. യാതൊരു ശബ്ദന്യൂനങ്ങളും അവറ്റെ ഭരിക്കുന്ന പ്രഥമക്കു ആഖ്യാതമായി നിൽക്കുന്നതു കൂടാതെ, ഇവ രണ്ടിനാലും ഉണ്ടായിട്ടുള്ള ഉപവാക്യത്തെ പ്രധാനവാക്യത്തൊടു ചേൎക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഉ-ം. അനുജൻ ‘ചൊല്ലിയ’ ‘വാക്കതു’ കേട്ടു; അവൻ ഭക്ഷിക്കും,

vannu (= destruction came at the time when he was eating); in these, the sub-sentences ‘anujan cholliya’ (= which the younger brother said), and ‘avan bhakshikkum’ (= when he was eating) are connected with the sentences ‘vákkatu kéṭṭu’ (=he heard the word) and ‘póḷ nášam vannu’ (= destruction came at the time) by the connecting force residing in the adverbial participial form. *

II. 1. The adverbial participles, 2. the infinitive, 3. the subjunctive, 4. the concessive, and 5. the oblique cases of the verbal and participial nouns have a similar connect-ing force. Any of the examples given before, of sub-sentences will form examples of this, but the following ones may be given here.

Ex: 1. aṇiyalam keṭṭiyé (deivamávu) [= only after the orna-ments are put on, will (the idol) become a god]. kízhóṭṭu póru-ván (étum paṇiyilla)].

* ‘Póḷ’ (=time) is a noun in the ‘ášrita prathama’ (=dependent nominative) used for the locative ‘pózhil’ (=at the time) and form-ing an adjunct to the following verb. The sub-sentence prefixed to ‘póḷ’ is always a sub-adjunct. So also the participial sub-sen-tences prefixed to the dependent nominative ‘néram’ (= time), ‘praká-ram’ (= manner), ‘vaṇṇam’ (= measure, mode), ‘ár̥u’ (=way), ‘šé-sham’ (= afterwards) etc. are sub-adjuncts. These dependent no-minative have ‘at the’ ‘in the’ etc. understood before them, as may be required.

പൊൾ നാശം വന്നു.

ഇവറ്റിൽ, ‘അവൻ ചൊല്ലിയ,’ ‘അവൻ ഭക്ഷിക്കും’ എന്ന ഉപവാക്യങ്ങൾ, ‘വാക്കതു കെട്ടു,’ ‘പോൾ നാശംവന്നു’ എന്ന വാക്യങ്ങളോടു ശബ്ദന്യൂനത്തിൻ്റെ ചേൎപ്പാനുള്ള ശക്തികൊണ്ടു ചേൎക്കപ്പെടുന്നു. *

II. 1. ക്രിയാന്യൂനം 2. ഭാവരൂപം 3. സംഭാവന, 4. അനുവാദകം, 5. ക്രിയാനാമങ്ങളുടെയും ക്രിയാപുരുഷനാമങ്ങളുടെയും വളവിഭക്തികൾ ഇവറ്റിന്നും കൂടെ ചേൎപ്പാനുള്ള ശക്തി ഉണ്ടു. ഉപവാക്യങ്ങൾക്കായി മുമ്പിൽ പറഞ്ഞ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ എല്ലാം ഇവറ്റിന്നും പറ്റും; എന്നാലും താഴെ ചില ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളും കൂടെ പറയാം.

1. ഉ-ം. ‘അണിയലം കെട്ടിയെ’ (ദൈവം ആവു); ‘കീഴോട്ടുപോരുവാൻ’ (ഏതും പണിയില്ല);

* ‘പോൾ’ (= നേരം) എന്ന നാമം ‘പൊഴിൽ’ എന്ന സപ്തമിക്കു പകരം ആശ്രിതപ്രഥമയിൽനില്ക്കുകയും, പരംവരുന്ന ക്രിയക്കു വിശേഷണമായി തീരുകയും ചെയ്യുന്നു. ‘പോൾ’ എന്നതിൻ്റെ പൂൎവ്വത്തിൽ നില്ക്കുന്ന ഉപവാക്യം എപ്പൊഴും ഉപവിശേഷണം തന്നെ. അപ്രകാരം തന്നെ ‘പ്രകാരം’ ‘വണ്ണം’, ‘ആറു’, ‘ശേഷം’ മുതലായ ആശ്രിതപ്രഥമകളുടെ പൂൎവ്വത്തിൽ നില്ക്കുന്ന ശബ്ദന്യൂനോപവാക്യങ്ങളും ഉപവിശേഷണങ്ങൾ തന്നെ.

2. púrṇṇateḷivu enr̥é par̥r̥il irikke (avannáy vidhippán páṭuḷḷatalla).
3. gurunáthan aruḷcheytál (etirvákku par̥akolla) (=if your teacher favours you with instruction, do not contradict).
4. kshíram koṇṭu nanachchu vaḷarttálum (véppinr̥é keippu šamichchiṭumó?) (= even though you water it with milk, will the bitterness of the margosa be abated?)
5. avar par̥akayál (sammatamáyi) [= from their (lit. they) speaking acquiescence ensued]; atiné jayichchatinr̥é šésham maṭanngi póyi (= after he had conquered it, he returned).

III. The verbal forms ‘enna’ [=which (he etc.) said, which was said], ‘ennu’ (=saying, having said) ‘enkil’ [=if (you etc.) say], ‘enkilum’ [=though (you etc.) say], ‘koṇṭu’ (=having taken viz: as a reason or motive), ‘alláté’ (=not being, i. e. besides), ‘kúṭáté’ (=not adding) and others are also used to connect expressions and relate to both sen-tences.

Ex: ‘ní varum’ (enna vákku kéṭṭu) (= I heard the news which people said “you will come”); here ‘enna’ (= which people said) has ‘ní varum’ (=you will come) as its object while it is an ad-junct to ‘vákku’ (= word) in the principal sentence, and thus relates to and connects both sentences.

So in ellárum par̥aka ‘koṇṭu’, konnatu cheṭṭi tanné ‘ennŭ’ nišchayichchu [= as all said this, he concluded that the mer-chant was the murderer (lit. taking into consideration the say-ing this (by) all, he concluded saying, etc.)] Here ‘koṇṭu’ has preceding sentence as its object, while it is completed by the verb ‘nišchayichchu’ in the following sentence, and depends on the subject of that verb. So with ‘ennŭ’.

2. ‘പൂൎണ്ണതെളിവു എൻ്റെ പറ്റിൽ ഇരിക്കെ’ (അവന്നായ്വിധിപ്പാൻ പാടുള്ളതല്ല);
3. ‘ഗുരുനാഥൻ അരുൾചെയ്താൽ’ (എതൃവാക്കു പറകൊല്ല);
4. ‘ക്ഷീരം കൊണ്ടു നനച്ചു വളൎത്താലും’ (വേപ്പിൻ്റെ കൈപ്പു ശമിച്ചീടുമൊ);
5. ‘അവൻ പറകയാൽ’ (സമ്മതം ആയി;) ‘അതിനെ ജയിച്ചതിൻ്റെ ശേഷം’ (മടങ്ങിപ്പോയി).

III. ‘എന്ന,’ ‘എന്നു’, ‘എങ്കിൽ,’ ‘എങ്കിലും,’ ‘കൊണ്ടു,’ ‘അല്ലാതെ,’ ‘കൂടാതെ’ എന്നും മറ്റും പല ക്രിയാരൂപങ്ങളും മുൻവാക്യത്തിന്നും പിൻവാക്യത്തിന്നും പറ്റുകയാൽ ഇവറ്റെ പ്രയോഗിക്കുന്നതു കൊണ്ടും വാക്യങ്ങൾചേരും.

ഉ-ം. നീവരും ‘എന്ന’ വാക്കുകേട്ടു.

ഇതിൽ ‘വാക്കു’ എന്നതിൻ്റെ വിശേഷണമായ ‘എന്ന’ എന്നതിന്നു ‘നീവരും’ എന്നുള്ള അധീനവാക്യം കൎമ്മം തന്നെ. ആയതുകൊണ്ടു ‘എന്നു’ എന്നതു രണ്ടു വാക്യത്തിന്നും പറ്റുകയും അവകളെ ചേൎക്കയും ചെയ്യും.

ഉ-ം. എല്ലാവരും പറക’കൊണ്ടു’ കൊന്നതു ചെട്ടിതന്നെ ‘എന്നു’ നിശ്ചയിച്ചു എന്നതിൽ ‘കൊണ്ടു’ എന്നതിൻ്റെ കൎമ്മം മുൻപറഞ്ഞ വാക്യം തന്നെ. എന്നാൽ ‘കൊണ്ടു’ എന്ന ക്രിയ നിശ്ചയിച്ചു എന്ന ക്രിയയാൽ പൂൎണ്ണമാകുകയും അതിൻ്റെ ആഖ്യയെ ആശ്രയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

IV. Various nouns and verbs are used to connect inde-pendent sentences.

Such are ‘pinne’ [=(at) an after period, afterwards]; ‘káraṇam’ (= cause); ‘atu nimittam’ [= that (being) the reason]; ‘atu kára-ṇam’ [= that (being) the cause]; ‘atu koṇṭu’ [= taking this (into consideration)]; ‘ennatu koṇṭu’ [=taking (into consideration) what is said above] etc. All these though standing as adjuncts to a following verb shew a reference to some previous sentence.*

* N. B. This part of Syntax can be only very briefly touched upon in this smaller Grammar.

IV. സ്വാധീനവാക്യങ്ങളെ ചേൎക്കുന്നതിന്നു അനേക നാമങ്ങളും ക്രിയകളും കൂടെ എടുക്കാം.

ഉ-ം. ‘പിന്നെ,’ ‘കാരണം,’ ‘അതുനിമിത്തം,’ ‘അതുകാരണം’, ‘അതുകൊണ്ടു,’ ‘എന്നതുകൊണ്ടു,’ മുതലായവ;

ഇവയെല്ലാം പരംവരുന്ന ക്രിയകൾക്കു വിശേഷണമായിരുന്നാലും പൂൎവ്വത്തിൽ പറഞ്ഞ വാക്യത്തിന്നും സംബന്ധം ഉണ്ടെന്നും കാണിക്കും. *

* വാക്യച്ചേൎച്ച ഇവിടെ എത്രയും ചുരുക്കിപ്പറവാൻ മാത്രമെ പാടുള്ളു.

സമാപ്തം.

Agrajan chonnán appóḷ “bhúmipálanmár óṭṭum sugra-hanmárall’avarkk’enngine paksham ennum ágraham ent’enna-tum árambhament’ennatum vyagram-enniye párttu bódhippán eḷut’alla”. Sódaran chonnán appóḷ “anngunnu par̥ańńatum ádarikk’éṇṭum-paramárttham enn’irikkilum vankaṭal-kare chennu nilkkum-póḷ šiva! šiva! sankaṭam atil ir̥anngiṭuván ennu tónnum”.

പൂൎണ്ണവ്യാകരിപ്പു രീതി.

അഗ്രജൻ ചൊന്നാനപ്പോൾ “ഭൂമിപാലന്മാരൊട്ടും സുഗ്രഹന്മാരല്ലവൎക്കെങ്ങിനെ പക്ഷമെന്നും ആഗ്രഹമെന്തന്നതും ആരംഭമെന്തന്നതും വ്യഗ്രമെന്നിയെ പാൎത്തു ബോധിപ്പാൻ എളതല്ല”. സോദരൻ ചൊന്നാനപ്പോൾ “അങ്ങുന്നു പറഞ്ഞതും ആദരിക്കേണ്ടും പരമാൎത്ഥം എന്നിരിക്കിലും വങ്കടൽകരെ ചെന്നു നില്ക്കുമ്പോൾ ശിവശിവ സങ്കടം അതിൽ ഇറങ്ങീടുവാൻ എന്നു തോന്നും.”

19

19*

Translation: His elder brother then said “Kings are not at all easy persons to deal with; to observe and understand with-out perplexity, what their intentions are, and what their wishes are, and to what their efforts tend, is not easy. His brother then said “Though what you have said is truth requiring to be considered, still when one goes and stands on the sea-shore, Siva, Siva! at first it seems very uncomfortable to go into it but afterwards” etc.

MODEL OF THE ANALYSIS

I’kollam varé anyáyappeṭṭa nilanngaḷ keivašam tanikku vér̥e pravrŭtti uṇṭáya nimittam anantaravanáya étán nilam vér̥e kuṭiyánmár naṭakkunnatil Ráman, Koṭṭan, mar̥r̥um anyáyakkáran adhikamáyum bódhippichchirikkunnu.

OF SENTENCES. (PROSE.)

uṇṭayirunna káraṇavan Ambúṭṭi marichchatinr̥e šésham onnám pratiyékkoṇṭu nilam naṭattichchu vannu ennum itil Ampu ivarékkoṇṭu ozhippichchu vánngiyirikkunnu ennum

വാക്യപരിഛ്ശേ

ഈ കൊല്ലം വരെ അന്യായപ്പെട്ട നിലങ്ങൾച്ചതിന്റെ ശേഷം തനിക്കു വേറെ പ്രവൃത്തി ഉണ്ടാണ്ടു നിലം നടത്തിച്ചുവന്നു എന്നും, ഇതിൽ ഏതാൻട്ടൻ, അമ്പു ഇവരെക്കൊണ്ടു ഒഴിപ്പിച്ചുവാങ്ങിയിരിബോധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

ദനരീതി (ഗദ്യം.)

കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്ന കാരണവൻ അമ്പൂട്ടി മരിയനിമിത്തം അനന്തരവനായ ഒന്നാം പ്രതിയെ കൊനിലം വേറെ കുടിയാന്മാർ നടക്കുന്നതിൽ, രാമൻ, കൊക്കുന്നു എന്നും, മറ്റും അന്യായക്കാരൻ അധികമായും

20

20*

MODEL OF THE ANALYSIS

I. “Nannalla mahadweiram ár̥kkum ennar̥iyéṇam; van-

OF SENTENCES. (POETRY.)

dyanmáráyuḷḷóre vandhichu koḷka véṇam. ”

വാക്യപരിച്ഛേ

I. “നന്നല്ല മഹദ്വൈരം ആൎക്കും എന്നറിയെണം;

ദനരീതി (പാട്ടു)

വന്ദ്യന്മാരായുള്ളോരെ വന്ദിച്ചു കൊൾകവേണം”

II. “Akkatha swámikkippóḷ

kéḷkkéṇamenkil chollám”.

II. “അക്കഥ സ്വാമിക്കിപ്പോൾ

കേൾക്കേണമെങ്കിൽ ചൊല്ലാം”